Istanbulreis 2006
Na de succesvolle Wenenreis in 2004 werd in het voorjaar van 2006 opnieuw een Vrijburgreis gemaakt. Ditmaal naar Istanbul.
Reisimpressie Istanbul 2006
door Conna Wardenaar
De zes dagen in Istanbul (eind mei-begin juni 2006) vormden één groot pinksterfeest, waaraan wij, 19 Vrijburgers zomaar deel hadden. Na de grote schrik meteen al bij aankomst, - door een storing in de elektriciteit was het pinpasje van Nies Peeterman door de geldautomaat ingeslikt - kon het feest gelukkig toch beginnen. We hebben genoten vanaf het eerste moment van de fascinerende stad op het snijpunt van twee werelddelen aan de Bosporus. Vele bijzondere bezienswaardigheden zoals moskeeën, oude kerken, musea, de Hagia Sofia natuurlijk, overblijfselen uit het oude Constantinopel, een jonge charmante gids, heel veel vriendelijke mensen, heerlijk voedsel en prachtig weer, zijn factoren die een succesvol verblijf in Istanbul garanderen.
Maar toch….Istanbul is een stad van tegenstrijdigheden. We zagen jonge kinderen, niet alleen overdag maar ook ’s avonds laat nog tolletjes, rozen of papieren zakdoekjes verkopen, terwijl de ouders op een afstandje toekeken of ze het wel goed deden. We zagen oude vrouwen die op de stoep zaten en kleine artikeltjes te koop aanboden en invalide bedelaars. Voor hen zou het mooi zijn als Turkije lid zou worden van de EU.
Istanbul
We zagen vrouwen met hun heel jonge dochters tot aan hun neus zwartgesluierd. Volgens onze gids waren het Iraniërs die in Turkije leefden. In de moderne winkelstraat was de aanwezigheid van de politie goed zichtbaar, bovendien liepen er drie jonge mannen gekleed in zwart gevechtstenue met een kalashnikov nonchalant in de hand.
Istanbul is ook de stad van de ontmoetingen. Zo nu en dan keek iemand blij op als wij met zijn allen door de straten liepen. Het bleek dan iemand te zijn die jaren in Nederland had gewoond en nu een bestaan in Istanbul had gevonden. Wij vormden een goede gelegenheid om het Nederlands weer even op te halen.
We bezochten het Byzantijns Oecumenisch Centrum, waar we ontvangen werden door de deken en een priester. De Amerikaanse theologische wetenschapper die zich aan ons voorstelde als Mr. Paul en die ons bij aankomst ontving, werd alras opzij gezet door deze beide geestelijken. Ze vertelden van de problematiek binnen de Griekse Orthodoxie die het gevolg was van de politieke spanningen tussen Turkije en Griekenland vanwege Cyprus.
Dick en Ton Verhaar ontmoetten een unitarische vrouw uit New Mexico. Natuurlijk werd zij uitgenodigd in Vrijburg als zij op haar reis Amsterdam mocht aandoen. We hadden een gesprek met de vice-consul over de functie van het Nederlandse consulaat in Istanbul. Steeds meer bedrijven willen zich in Turkije vestigen en dat is maar goed ook. Het consulaat is gevestigd in een paleis dat nog door de VOC is gebouwd. Het ligt er prachtig in een tuin, waar we vorstelijk werden ontvangen.
Ondertussen hadden we plezier met elkaar. We profiteerden ervan dat Chris Dutilh en Herman Vinckers Istanbul al een beetje kenden. Zij brachten ons op dakterrassen met schilderachtige uitzichten en sfeervolle restaurants. In een stad vol religie, waar je vijf keer per dag wordt opgeroepen tot gebed, maar waar niemand op reageert, hoofddoekjes en sluiers ten spijt, ontstond bij ons bijna vanzelf de behoefte om Pinksteren niet zomaar voorbij te laten gaan. Gelukkig had Dick Verhaar een bijbel bij zich en met vereende krachten flanste Carolien een versie van het lied ‘Geest van hierboven’ uit het hoofd in elkaar, zodat we op het dakterras van het hotel met uitzicht op de Bosporus een korte pinksterwijding onder leiding van Lense, konden houden.
Hulde aan Carolien, Wiep en Lense die samen met reisorganisatie Labrys voor een schitterend reisprogramma hebben gezorgd. We hebben onze 6 dagen echt kunnen uitbuiten en vele facetten van Istanbul leren kennen.