Vrijburgreis naar Sicilië in 2010

door Jan de Vries O

Gaan we, of gaan we niet, laat Eyjafjallajökull ons gaan, waait de stofwolk over? Tot dinsdag 20 april verkeren we in onzekerheid. Maar op woensdag 21 april stijgt van Schiphol het vliegtuig op de geplande tijd op om negentien Vrijburgreizigers naar Sicilië te brengen.
En wat een reis is het geworden. Onze Nederlandse gids Arianne die ons opwacht buiten het vliegveld van Catania waarschuwt ons op weg naar het eerste hotel, in de buurt van Taormina: jullie komen hier niet om vakantie te houden, nee dit wordt een werkvakantie! De volgende ochtend, om 06.45 uur gaat de telefoon: Opstaan!
Na aankomst waren we zeven dagen onderweg om in het vervolg van eerdere reizen in de voetsporen van Paulus te treden. Hoewel, Sicilië deed Paulus op doortocht maar kort aan en naar alle waarschijnlijkheid ging hij alleen in Syracuse aan land. Maar dat mocht de pret niet drukken, want voor en na Paulus lieten vele volken hun sporen na op Sicilië. Een eiland zo groot als België, met 5 miljoen bewoners en een eigen regering, onderdeel van Italië. Eerst kwamen de Grieken, Romeinen, Byzantijnen, Arabieren, Noormannen, Zwaben en Anjou’s. Spanjaarden en Oostenrijkers volgden en lieten er hun sporen na. Tempels, theaters, villa’s, kerken, kloosters, steden en dorpen spreken van die historie. En wat een natuurschoon. Bergen, rotsen, glooiende akkers, fruitboomgaarden, de sinaasappels en citroenen je plukt ze zo van de bomen, wijnbergen en niet te vergeten wat een voorjaarsbloemenpracht.
Tempels badend in de Spaanse margrieten, wegen met in de bermen afwisselend stoere agaves naast hoge frêle lichtgeel in bloei staande wilde venkel.

Goed voorbereid door de verhalen van Eric Moormann en Rosita Steenbeek bezochten we wat rest van de Villa Casale, met prachtige vloermozaïeken, Agrigento met de vallei der tempels. Onvergetelijk was de ochtend in Selinunte, een opgraving van Griekse tempels, met op de achtergrond de Middellandse zee. Even onvergetelijk was de heerlijke lunch op het strand dichtbij. Maar mogelijk nog meer bijzonder en liggend in een wonderlijk verstild landschap, het theater en de tempel van Segesta.

Dan volgt Palermo. We verblijven in het Torre Artale, een hotel bestaand uit een oude adelijke boerenhoeve met kapel en vele bijgebouwen. Palermo
bezoeken we op zaterdag, marktdag. Vis, vlees en groente worden rijkelijk uitgestald. De mooiste mozaïeken zien we in de Capella Palatina en in het hooggelegen Monreale.
Zondag houdt Joost Röselaers een korte viering in de 19e-eeuwse huiskapel van het hotel. Het gaat over Het mooiste van het mooiste aan de hand van een deel van een artikel geschreven door Kees Fens na een bezoek aan Sicilië. Heel mooi! We zingen een tweetal liederen.
Zondagochtend brengen we door in Cefalù, waar we de derde Christus Pantocrator van deze reis zien. Volgens velen de mooiste, de lieflijkste. We keren terug naar ons startpunt in de buurt van Taormina, Letojanni. Daar staat de volgende dag ‘onze’ trouwe Vrijburgbus met chauffeur klaar om ons al vroeg naar de Etna te brengen. Een klim naar de rand van de vulkaan. Koud en warm tegelijk. Op de Etna ligt nog sneeuw. Dicht bij de krater voelt het gesteente warm aan. ‘s Middags brengen we een bezoek aan Taormina, een heerlijk gelegen plaatsje tegen de bergen gebouwd en met een prachtige uitzichten. Vroeger het ontmoetingsoord voor gekroonde hoofden, adel en filmsterren.
Het einde komt in zicht. Dan staat Syracuse op het programma. Een schitterende zonnige dag. Hoewel de opgravingen druk bezocht worden door vele toeristen en schoolkinderen met per school herkenbare gekleurde petjes en er ook nog getimmerd wordt aan decorstukken, lukt het toch om met uitzicht op de Middellandse zee, te genieten van de voordracht van het gedicht ‘De zee’ van Hendrik Marsman door Nies Peeterman.
Later bij de bron van Arethusa, wonderlijk gelegen aan de rand van de zee, worden we door Jitske Brouwers meegesleurd in de achtervolging van Arethusa door Alpheius, de riviergod, zoals opgetekend door Ovidius in zijn ‘Metamorphosen’.
Een boottocht langs Syracuse geeft ons enige verkoeling na alweer een heerlijke lunch.

Tja, en wat was nou het mooist? De vele tempels, nog nooit zo mooi gezien, de prachtige Byzantijnse mozaïeken, het afwisselende landschap, de natuur in volle bloei, de mooie steden en plaatsjes, het heerlijke eten, de aardige mensen om samen mee op reis te zijn…………..
Vanavond terugkijkend naar de vele foto´s die ik maakte; het was allemaal heel mooi en wij waren een heel fijne groep Vrijburgreizigers. Dat houden we vast; op naar een volgende Vrijburgreis!