Bergen
door Dik Mook
Een paar jaar geleden was een groep Vrijburgjongeren in Slowakije. We beklommen daar een berg, de Gerlachovský štít. 
Nu ja, we deden het grootste deel met een kabelbaan en we beklommen niet de top. In elk geval was het voor ons heel spannend en was het uitzicht adembenemend. Sommigen van ons klommen over een hekje en liepen over de kale rotsen, andere stonden op losse stenen. Ik moest denken aan de vele Duitse toeristen op onze stranden die totaal onwetend van de gevaren veel te ver in zee gaan. En elk jaar verdrinkt er dan ook een aantal. Er zal ongetwijfeld een aantal Nederlanders van bergen storten, onwetend van de gevaren van de bergen.
Dat is ook allemaal niet zo gek; Duitsland heeft nauwelijks gevaarlijke kusten en Nederland geen gevaarlijke bergen. Net als kinderen het gevaar niet kennen van een auto, kennen wij het gevaar van de bergen niet en de Duitsers het risico van de zee niet. Het gaat om het bewustzijn. En dat is er soms door ervaring soms door kennis.
Als ik over de Veluwe loop ben ik me niet bewust van de hoogteverschillen, dat zie ik pas, als ik de kaart erbij neem en zie dat er allerlei punten op die kaart
zijn aangegeven met hoogte in meters. Zo’n punt is op fietsafstand van het
‘buiten’ van Vrijburg bij Beekbergen: de Torenberg. Ik fiets er heen en ben
onder de indruk. Als we Limburg even niet meetellen, is dit het hoogste punt
in Nederland. Dit punt heet dan ook niet voor niets TorenBERG. Het maximum
stijgingspercentage is 5% en de hoogte is maar liefst 107 meter. Toch is het gek
dat ik een spannend gevoel heb als ik boven op deze berg sta. Het uitzicht
is prachtig. Ik voel me op de top. En al zal geen Slowaak deze berg ook maar
opmerken, dit is mijn berg… en ik heb geen kabelbaan nodig om de top te
bereiken.
Op 13 tot 16 mei gaan we naar Lennep met jong en oud, waar we het thema
‘berg’ gaan uitwerken onder het motto ‘mee de berg op’. Dat wordt makkelijk;
voor ons is alles een berg, als je je het maar bewust bent.
Mei 2010