Dag en nacht
door Dik Mook
Als kind heb ik geleerd dat ?nacht? een negatieve klank heeft. Het is eng in het donker, ik moest naar bed wat ik niet wilde. Mijn ouders waren ver weg in een andere kamer en je kon zomaar dood gaan in de nacht. Ook al waren er lichtpuntjes in de nacht: Zwarte Piet bracht ?s nachts cadeautjes door de schoorsteen en mijn ouders hadden soms plezier als ik al naar bed was en het dus al nacht was. Het heeft heel lang geduurd voordat ik de nacht even goed ging waarderen als de dag. Beiden hebben hun eigen kwaliteit, positieve en negatieve kanten.
Het duurde nog langer voordat ik besefte dat alles in mijn leven, alles in de wereld een positieve en een negatieve kant heeft, een ?dag?- en een ?nacht?kant, ook al zie je dat niet altijd op het eerste gezicht. Ook geweld, onrecht en oorlog? Dat is wel een heel moeilijk punt, maar ik durf de stelling aan dat er zelf in het ergste geweld ergens een lichtpuntje is te ontdekken, al zie je dat niet direct. In elk geval is de mens geroepen tot vrede en rechtvaardigheid, zelfs in de meest uitzichtloze en gewelddadige situatie. In ieder oud geschrift kan je dat vinden, van Griekse drama?s tot aan de bijbel. Maar in deze oude teksten kan je ook vinden dat de mens sinds mensenheugenis heeft geworsteld met dit dilemma. Is er in de diepste nacht een lichtpuntje, een stukje dag te ontdekken? Die eeuwige strijd van de mensheid mag ons een troost zijn. We zijn niet de eersten in tweestrijd, niet de eersten met tegenstrijdige gevoelens en handelwijzen. Deze maand zal in ons jeugdwerk en daarbuiten dit hartverscheurende thema leidraad zijn in onze gesprekken, aan tafel en aan de bar, in onze brunchdienst en in gespreksgroepen.
november 2006