Een open plaats aan tafel
door Dik Mook
In de kelder van Vrijburg wordt veel gegeten. In de oudpapierkist ligt dan ook veel kartonnen verpakking van loempia’s, kroketten, hamburgers, pizza’s en broodjes pom met kip. Dit snackachtige voedsel wordt tussendoor en bij het computeren genuttigd. De kelder ruikt dan vaak nog uren vettig.
Op dinsdag en vrijdag echter wordt het koken georganiseerd door een team van twee koks en zitten we vaak uitgebreid te tafelen met nagerecht en al voor €2,50 per persoon. Tussen de 10 en 20 mensen zitten dan aan tafel in de kelder-leef-keuken en vaak is er een stoel over en een bord te veel gedekt. Sommigen vragen dan of er wel goed geteld is, anderen vragen wie er nog komt. Als ik dan de kans krijg, zeg ik: “Elia”. En als ik nog eens de kans krijg, zeg ik: “Elia staat symbool voor de hersteller; degene die op de resetknop van de wereld gaat drukken.” Dat moet de computergeneratie toch aanspreken, denk ik dan. Als je computer vast is gelopen moet je op de resetknop drukken, anders kan je niet verder werken, niet verder spelen. Volgens de joodse traditie zal eens Elia terugkomen op aarde om de komst van de Messias aan te kondigen. En dat doet hij door eerst alles te herstellen, te resetten dus: de armen en de verdrukten, de hongerenden en de gewonden krijgen weer een nieuwe kans. Maar de rijken krijgen ook een nieuwe kans…
Dat is wel wat anders dan met vette vingers op de resetknop van een toetsenbord drukken; dat is de hele wereld op zijn kop zetten. In die joodse traditie van die open plaats is nog iets bijzonders dat ons daar in de kelder aanspreekt. En dat is, dat op die lege plek, bedoeld voor Elia, een glas wijn staat; en dat doen we dan ook, maar dan meestal in de vorm van een biertje. En dan proosten we nog maar eens op een mooie wereld en een mooi leven voor ieder mens.
Toen ik pas in de kelder kwam op een avond dat er geen eten geregeld was, dus toen er snacks gegeten werden aan de computers, was er een plek aan één computer leeg; naast het toetsenbord stond een vol flesje bier. “Proost jongens” zei ik, “op een mooi leven voor iedereen.”
februari 2010