Ver weg
door Dik Mook
Kort geleden sprak ik weer eens met mijn Turkse buurman. Al lang had ik hem alleen maar goeiedag gezegd, maar omdat ik zijn vrouw enige tijd niet meer had gezien, sprak ik hem aan. Hij zei dat zijn vrouw bij hem was weggegaan, dat hijzelf daar ook wel schuld aan had, maar dat hij zijn leven weer opnieuw vorm probeerde te geven. Ik was geroerd door zijn openheid. Ik vertelde hem dat ik binnenkort opa zou worden en hij dat hij dat al een paar jaar met veel plezier was. Verder vertelde hij enthousiast over Turkije, zijn prachtige geboorteland. Ik werd er door aangestoken en besloot dat ik er toch ook eindelijk eens heen moet. Is het nodig om ver weg te gaan, naar verre landen te reizen, om daar een nieuwe ervaring op te doen, daar je horizon te verleggen? Je zou het haast wel denken als je de reclames ziet van reisbureaus, van vakantie- en wandelbeurzen. Maar we weten natuurlijk ook dat het niet waar is. Hoe veel waarde hechten we aan het contact met de ‘plaatselijke bevolking’ als we op reis zijn, en terecht! Maar hoe vaak nemen we de tijd om eens met een voor ons min of meer vreemde op straat of bij de bakker een praatje aan te knopen, oprecht belangstelling te hebben voor zijn of haar leven in dezelfde stad als waar ik leef? Zelfs van mijn buren weet ik vaak minder dan van menig inwoner van Albanië, Moldavië of Kaliningrad. En toch ben ik een overtuigd reiziger.
Op 18 oktober jl. stond de kerkdienst in het teken van een reis naar Guyana van Mirjam, een van onze jongeren en in de kerkdienst van 18 april a.s. zal de reis van Jelle naar India centraal staan. De tentoonstellingen in de Moddermanzaal dit seizoen zijn van Duitse kunstenaars, de oudere Vrijburgers reizen binnenkort naar Sicilië en de jongeren naar Wit- Rusland.
Ik denk dat het twee verschillende dingen zijn: contact met anderen en reizen. En toch liggen ze in elkaars verlengde. Het mooie van contact leggen met anderen is, dat het overal en nu kan, je hoeft er niet voor te reizen. Als je reist, kom je in een andere wereld terecht, je betreedt een nieuwe wereld. Je opvattingen over jezelf, de ander, geloof en leven worden op de proef gesteld. Je hersenen worden ‘opgerekt’, àls je bereid bent open te staan voor die veranderingen, voor dat nieuwe. En voor die bereidheid is inzicht nodig, een inzicht dat we kunnen krijgen in het contact met een ander bijvoorbeeld, zoals Paulus dat kreeg door het visioen dat hij moest ophouden met bestrijden, maar moest gaan reizen… naar Turkije. Ik wens zo’n inzicht in de daaropvolgende reis niet alleen alle Vrijburgers toe, maar ook menig nieuw politicus.
April 2010