Komst
door Sara Dondorp
Als de nachten langer worden en de dagen donkerder gaan mensen verlangen naar de komst van het licht. Verlangen is diep menselijk. In Vrijburg kennen we na bijna twee jaar vacature het verlangen naar een nieuwe predikant. Vreugdevol kijken we uit naar de komst van ds. Joost Röselaers in januari. Net zo kijk ik zelf uit naar mijn komst als predikant in Ter Apel. Verlangen naar de komst van iets nieuws, een nieuw begin. Het is een motor die ons voortstuwt. In het donker verlangen we naar licht, als we het moeilijk hebben verlangen we naar troost of hulp. In de put verlangen we naar uitkomst. In diepe ellende verlangen we naar recht en vrede.
Verlangen naar recht en vrede vertalen we in geloofstaal, in: uitzien naar de komst van de Vredevorst. Advent betekent komst. In de weken van advent bereiden we ons voor op de komst van iets nieuws; de komst van
iemand die een nieuw begin zal maken. Juist als het buiten donkerder wordt krijgen we te horen dat het licht gaat komen. Dat klinkt profetisch…. Het is ook profetisch. Bijbelse profeten hebben weet van wat er komen gaat. Niet als waarzeggers, die precies weten wanneer de wereld vergaat. Profetie gaat niet over feiten maar over verlangen. En vooral over belofte. De belofte dat de huidige donkere tijd ooit afgelopen zal zijn.
We kennen allemaal de prachtige Messiaanse profetieën van Jesaja, over de leeuw en het lam die samen zullen weiden bijvoorbeeld. Niet voor niets worden die teksten veel gelezen met advent. Het zijn teksten die het
verlangen naar een nieuw begin van vrede en gerechtigheid onder woorden brengen. Maar de Bijbel kent nog meer profeten, die elk op
hun eigen manier prachtige dingen hebben geschreven. In de zondagen van advent zullen we met enkele kleine profeten kennismaken. Ze kunnen het onheil van hun eigen tijd kleurrijk verwoorden. ‘Als we zo doorgaan, dan….’ Daar hebben profeten hun slechte naam aan te danken: onheilsprofeten. Maar je moet wel verder lezen. “Zij zullen hoeden en rusten, zonder door iemand te worden opgeschrikt”, schrijft de profeet Sefanja aan het eind van zijn profetie over het tot dan toe ontrouwe volk. Alsof hij zeggen wil: mensen, zo kan het ook! Die rechtvaardige toekomst, die kan werkelijkheid worden, die zal komen. Een andere profeet, Haggai, maakt zich na terugkomst uit de ballingschap zorgen over de herbouw van de tempel, die stagneert. En niet alleen de tempel, ook de economie. “Is er nog wel koren in de schuur?” Nee, niets is er meer. “Maar vanaf deze dag zal Ik ze (de vruchten van de oogst) zegenen.” Er komt een dag dat het beter gaat! Midden in de economische
crisis die we nu meemaken, klinkt dat heel actueel.
In de weken van advent staan we stil bij ons verlangen naar wat komen gaat. De komst van recht en vrede heeft in de christelijke traditie een gezicht gekregen. Degene die deze belofte belichaamt, wordt geboren als kwetsbaar klein mens. De komst van een nieuw begin start klein, kwetsbaar en onaanzienlijk. Maar hoe klein ook, dat nieuwe begin vervult ons met verlangen en hoop.
December 2009