Blog 26 (slot) ‘Het verlangen geraakt te worden’- bijdrage van Joan de Roos

door Joost Röselaers

Vandaag verschijnt voorlopig de laatste blog uit de Corona-periode. Met veel plezier hebben we er in de afgelopen maanden aan gewerkt en we hopen er in september in een wat andere vorm mee door te gaan. Dank aan alle scribenten!  We houden u op de hoogte.

Pieter Jan André, Dik Mook en Margriet Dijkmans van Gunst en Joost Röselaers

 

Hartenkreet in de tijd van Corona.

Mijn hartenkreet slaak ik over de gevolgen van de lockdown voor een heel goede vriendin van mij. Zij is in een verpleeghuis opgenomen vlak voor de coronatijd. Dat was een blessing in disguise, want thuis ging het gewoon niet meer.

Maar toen kwam het coronavirus ook nog eens haar leven daar in de war brengen.

Samen met al haar lotgenoten is zij werkelijk in isolement. Zij weet niet goed waar ze is en wat er om haar heen gebeurt. Graag wil ze weer wandelen met familie en vrienden en wij met haar, net als veel andere mensen in tehuizen.
Dat kan maar mondjesmaat.

Het is verdrietig te voelen voor alle familie en vrienden. En het maakt extra treurig dat dit geldt voor al haar lotgenoten in een groot deel van de wereld.

In die wereld is ook de ellende van armen in landen van Zuid Amerika en elders die we dagelijks op tv zien.

Ik weet niet wat het geloof er aan kan doen, behalve een beetje troosten en hulp brengen waar nodig ….
Ik moest denken aan het gedicht van Gerard Reve waarin hij zegt dat ook God er alleen voor staat:

DAGSLUITING heet het gedicht:

Eigenlijk geloof ik niets,
en twijfel ik aan alles, zelfs aan U.
Maar soms, wanneer ik denk dat Gij waarachtig leeft,
dan denk ik, dat Gij Liefde zijt, en eenzaam,
en dat, in zelfde wanhoop, Gij mij zoekt
zoals ik U.

gepubliceerd op 1 juli 2020



Alle columns