Rosaliene Israël

.

Vertel me iets goeds – thema 40-dagentijd en Pasen

‘Tell me something good’ – vertel me iets goeds – is het overkoepelende thema van de komende 40-dagentijd en Pasen, voorbereid door het internationale team van Sanctified Art. Hoe kunnen we onszelf gronden in goed nieuws? Dat lijkt in de wereld waarin we vandaag leven een behoorlijke uitdaging. Om ons heen gonzen de berichten over oorlogen, protesten die worden neergeslagen, wereldleiders met ongebreidelde machtslust en minachting van internationale verdragen die de mensenrechten waarborgen.

In de eerste eeuwen van het christendom bereidden geloofsleerlingen zich begeleid door meer doorgewinterde gemeenteleden in de 40-dagentijd voor op hun doop met Pasen. Focus voor deze periode in het kerkelijk jaar ligt dan ook op de basis van Jezus’ leven en zending in de wereld: zijn radicale welkom, liefde voor de naaste, zorg voor kwetsbaren, verzadiging van hongerigen en geweldloos verzet tegen onrecht. ‘Radicaal’ verwijst ook naar ‘wortel’ en ‘grond’. Het goede nieuws dat Jezus brengt, brengt ons bij onze roots, bepaalt ons bij wat het meest belangrijk is. En stelt ons de vraag hoe wij in ons leven goed nieuws kunnen belichamen in een wereld die wordt gedomineerd door slecht nieuws.

De verhalen die in deze periode gelezen worden, bevatten ook werkelijk goed nieuws: water verandert in wijn, een piepklein mosterdzaadje groeit uit tot een boom, uit een albasten kruik stroomt geurige parfum, een klein beetje brood voedt eindeloos veel hongerige monden. Niet wegkijken, het jaarthema van dit seizoen in Vrijburg, betekent dus ook elkaar grote en kleine verhalen vertellen over het goede dat er is en in en om ons heen gebeurt.

Rosaliene Israël is predikant in Vrijburg .
Contact: rosaliene.israel@gmail.com

Als praktisch-theoloog ben ik gefascineerd door gemeenschapsvorming. De veranderende kerkelijke realiteit laat onverlet dat mensen geraakt worden door verhalen uit de christelijke traditie als ijkpunt voor hun levenshouding.

Mijn onderzoek naar christelijke leefgemeenschappen leert me dat gemeenschap niet vanzelfsprekend is. Ze vraagt om onderhoud: aandacht voor het individu, praktijken die inspireren, visie die regelmatig wordt geactualiseerd en een organisatievorm die ondersteunend werkt.

Als predikant-scriba van de Protestantse Kerk Amsterdam was het mijn taak om visies op kerkzijn, vrijwilligers, kerkelijke professionals, gebouwen en vermogen te verbinden. Op een dusdanige wijze, dat in de toekomst kerken zingevende plekken in de stad blijven. Deze ervaring neem ik mee in mijn nieuwe rollen als coördinator nascholing en rector van het Remonstrants Seminarium. De plek waar vernieuwende, vrijzinnige theologie, eigentijdse visies op kerkzijn en maatschappelijke ontwikkelingen worden verbonden aan de opleiding en voortgaande scholing van predikanten en geestelijk verzorgers.

De combinatie met een parttime aanstelling als gemeentepredikant van Vrijburg maakt dat inhoudelijke reflectie op het vak en de geleefde praktijk dicht op elkaar betrokken blijven.