Vrijzinnige Miniaturen - pagina 40

Vrijzinnige miniatuur #19

door Vrijzinnige Miniaturen op 01 oktober 2020

Vrijzinnige miniatuur #19

Ik ben geraakt door koud op mijn huid De hittegolf van augustus maakte me gevoelig voor temperatuur. Het is een ervaring die ik ken van Cuba, waar ik in 2013 was met een groep jongeren. Het was daar zo warm dat je er niet aan moest denken om na een zweterige dag warm te douchen. De koude straal op mijn huid, die mijn hele lijf langzaam de...

Lees verder

Vrijzinnige miniatuur #18

door Vrijzinnige Miniaturen op 30 september 2020

Vrijzinnige miniatuur #18

Naaktslak ‘s Avonds in het donker loop ik door onze achtertuin. Ik zie haast niets, en moet met het zaklampje van mijn mobiel mijn weg zoeken langs stekelige braamstruiken. Plotseling voel ik iets onder mijn voet. Het is zacht, geeft eerst mee, en spat dan in een oogwenk uit elkaar. Snel richt ik mijn zaklamp erop, maar eigenlijk weet ik ...

Lees verder

Vrijzinnige miniatuur #17

door Vrijzinnige Miniaturen op 29 september 2020

Vrijzinnige miniatuur #17

Verlangen naar vergeving De afgelopen weken laat ik mij raken door het boek ‘de toekomst die groter is dan het verleden’ waarin de Anglicaanse predikant Samuel Wells een nieuwe weg uitbeeldt voor het christendom. Wells ziet het christendom niet als een religie maar als een beweging die een alternatieve samenleving nastreeft. Deze samenlev...

Lees verder

Vrijzinnige miniatuur #16

door Vrijzinnige Miniaturen op 28 september 2020

Vrijzinnige miniatuur #16

Er zal geen tijd meer zijn Uitzichtloosheid, dat gevoel moet de Franse soldaten hebben bevangen, in die koude winter van ‘41. Krijgsgevangen in het Poolse Görlitz. Hoe lang zou het nog duren? Wij weten de afloop. Maar voor de soldaten was er vooral honger, ijzige wind. Geen perspectief maar onbestemde dreiging. Vervlogen hoop. Toch geschi...

Lees verder

Vrijzinnige miniatuur #15

door Vrijzinnige Miniaturen op 25 september 2020

Vrijzinnige miniatuur #15

Herinneringen als kampvuurtjes…. Nu ik met pensioen ben dwalen ‘geschiedenissen’ over het lesgeven door mij heen. Een project, ‘inclusie’ geheten, waar studenten verhalen ophalen bij ‘de ander’… Een jongen uit mijn groep legde contact in een taalcafé met een andere jongen uit Eritrea. 7 weken zijn ze wekelijks met elkaar in contact… Doen ...

Lees verder

Vrijzinnige miniatuur #14

door Vrijzinnige Miniaturen op 24 september 2020

Vrijzinnige miniatuur #14

Ik ben geraakt door de smaak van water In de hitte van de afgelopen zomer, wilde ik meer drinken dan eten. Dus sjouwde ik pakken vruchtensap, limonade en bier naar twee hoog. Al bij het opstaan na een zweterige nacht deed ik de koelkast open en dronk mijn eerste appelsap, sinaasappelsap of cola. De rest van de dag tot een uur of vijf wiss...

Lees verder

Vrijzinnige miniatuur #13

door Vrijzinnige Miniaturen op 23 september 2020

Vrijzinnige miniatuur #13

Grêf Himmelje Ieder voorjaar kregen mijn ouders iets ongedurigs. Ramen en de deur werden opengezet, terwijl binnen de kasten en andere meubelen werden gepoetst. Deze voorjaarsschoonmaak was een huishoudelijke scheiding tussen winter en zomer. Mijn in 1922 geboren Friese ouders, noemden dit ritueel Himmelje. Nu zij hun eeuwige rustplaats h...

Lees verder

Vrijzinnige miniatuur #12

door Vrijzinnige Miniaturen op 22 september 2020

Vrijzinnige miniatuur #12

“Nieuwe Leven en Opnieuw beginnen” Nog twee nachten slapen, dan is het zover, vluchtelingenavond in Vrijburg, een avond met eten en ontmoeting, ontmoeting met vluchtelingen zonder papieren, ongedocumenteerden. Ik kijk er naar uit, ik wil geraakt worden, geraakt door wat? Misschien door de moeite die zij nemen om met ons contact te maken, ...

Lees verder

Vrijzinnige miniatuur #11

door Vrijzinnige Miniaturen op 21 september 2020

Vrijzinnige miniatuur #11

DAG En dat ik hier op dit moment zo hevig sta te leven in dit korenveld vol warmte die uit droge aarde opstijgt tussen oorverdovend gonzen van insecten tot waar leeuweriken die ik niet eens kan zien in het witte licht. En op de achtergrond het stille silhouet van bossen tegen donkerblauwe lucht en het ongeloof dat ook deze dag zonder enig...

Lees verder

Vrijzinnige miniatuur #10

door Vrijzinnige Miniaturen op 18 september 2020

Vrijzinnige miniatuur #10

Noem mij bij mijn diepste naam… Deze zin drukt het verlangen uit om aangesproken te worden met je naam, de naam waarmee je gekend wordt en die deel uitmaakt van wie je bent. De meeste mensen gebruiken hun leven lang dezelfde roepnaam, de naam die hun ouders aan hen gegeven hebben. Maar soms verandert er iets: ik ken mensen die in de loop ...

Lees verder