Foto: Eli Valeton

Hallo,

Dit is een poging een brief te schrijven aan jou, mijn vijand. De zoveelste poging. De eerste keer kon ik me niet beheersen en begon ik te schelden en te beschuldigen. Dat levert natuurlijk niets op. Jij negeert het, of lacht me uit, of wordt kwaad. Als ik wil dat je mijn brief leest, moet ik mijn agressie onderdrukken.

Bij de volgende poging verviel ik in de slachtofferrol. Ik somde alle ellende op die je me hebt aangedaan: negeren, pijn doen, me een verachtelijk stuk vreten noemen. Met zielig doen maak ik het alleen maar erger. Want dan vind je me verachtelijk.

Ik heb ook nog geprobeerd begrip te tonen. Alsof ik erboven sta. Boven jou, boven mijn probleem. Ook dat werkt niet. Ik begon meteen te veronderstellen en te interpreteren. Alsof ik je ken. En dat is niet zo.

Of eigenlijk ken ik je wel, maar dan alleen als degene die me dwarsboomt, me aanvalt of me onder druk zet. Ik moet dus niet gaan schelden, en niet jammeren en niet pretenderen de wijsheid in huis te hebben. Ik wil je eigenlijk gewoon vragen stellen.

Heb je mijn brief tot hier gelezen? Of heb je hem meteen weggegooid?

Je bent een raadsel voor me. En ik wil begrijpen wat er aan de hand is. Want er moet iets veranderen tussen ons.
Mijn eerste vraag is: wat wil je nou eigenlijk?
Je roept alsmaar dat je iets wilt, of niet wilt. Dat ik iets moet, of iets niet mag. En je verwacht blijkbaar dat ik dan gehoorzaam.
Maar waarom moet ik doen wat jij zegt?
En maak je er nou eens niet vanaf met een dooddoener. Zoals: “Omdat ik het zeg!”
Wat is het verschil tussen jou en mij?
Leg dat nou eens uit! Want ik snap het gewoon niet!
Wie ben je eigenlijk?
Durf je je niet openlijk te vertonen?
Heb je iets te verbergen?
Ben je bang?
Zijn wij nou zo verschillend?
En wat dan nog.
Kunnen er niet meerdere meningen of varianten in levenswijzen naast elkaar bestaan?
Ik persoonlijk geloof niet dat we er ooit zeker van kunnen zijn dat er maar één waarheid is.

Ik heb ook een wil! Ik wil dat je me met rust laat. Dat je je niet met mij bemoeit. Dat ik mijn eigen keuzes kan maken. Ik ben bang dat je nu kleinerend gaat doen, en beweert dat ik om een of ander reden niet in staat ben vrij te zijn. Dat jij beter weet wat goed voor me is.
Waar is dat op gebaseerd?

Mijn laatste vraag is:
Ben ik jouw vijand? Hoe zo?

Ik onderteken als
een ander
die geaccepteerd wil worden.

gepubliceerd op 23 september 2025