Foto: Marija Zaric, Unsplash

Miniatuur 393

Geschreven door Philipp de Vries
Voorgelezen door Sanne van Deursen
Geluidsmontage Seth Mook
Thema: Raak!
9 juni 2026
Titel: Raak!

Raak!

Soms gebeurt er iets kleins en weet je: dit klopt. Een zin in een gesprek, een regel in een boek, een blik die net iets langer duurt dan gewoon. Iets wat je niet had zien aankomen, en wat toch precies op zijn plek valt. Geraakt worden — het overkomt je. Je kunt het niet plannen, niet afdwingen, hooguit toelaten.

Ik denk dat zulke momenten iets verraden over wie we ten diepste zijn. Wat ons raakt, raakt ons niet toevallig. De Duitse socioloog Hartmut Rosa noemt het Resonanz: de ervaring dat de wereld even terugspreekt, dat er tussen jou en wat buiten je is een snaar gaat trillen. In een tijd waarin alles steeds sneller, harder en meetbaarder moet, is geraakt worden bijna een vorm van verzet. Het vraagt traagheid. Het vraagt dat je je niet pantsert.

Een tijd geleden zat ik met mijn vriendje te sparren — niet ergens over in het bijzonder, gewoon, en passant. We hadden het over geloof, over heling, over hoe we beiden onze eigen weg gevonden hebben binnen en buiten kerkelijke kaders. En op een gegeven moment zei een van ons: hier zou je iets mee kunnen. Een eigen podcast-serie misschien. Een kleine rake momenten, niet meer dan dat — een idee dat bleef hangen.
Wat me opviel was dat elk volgend stapje weer zo’n klein moment kende. Een vriendin, Maggie Rowe, uit Los Angeles met wie we videobelden zei zonder aarzeling: doe het.
De titel die op een avond ineens binnenkwam, The Healing Room, en die voor ons allebei meteen klopte. Het besef dat elke aflevering moest beginnen met een biecht — iets wat je niet meer wilt inhouden. Telkens dat kleine ja-gevoel.

Ik geloof dat geraakt worden iets is om serieus te nemen. Niet elke impuls is wijsheid — daar kan ik over meepraten, met een hoofd dat soms goed kan analyseren wat het hart al lang weet. Maar er zijn momenten waarop iets tot je doordringt en je merkt: dit komt ergens vandaan dat dieper zit dan mijn redenaties. Daar mag je naar luisteren. Sterker nog: ik denk dat een leven waarin je dat soort momenten wegwuift, langzaam dover wordt.

Vrijzinnig geloven heeft voor mij óók met dat luisteren te maken. Niet vanuit dogma’s, niet vanuit zekerheden, maar met openblijven voor wat je raakt — in een dienst, in een gesprek, in een tekst, in een ander mens. En dan de moed hebben om gehoor te geven aan dat wat je raakte, ook als je niet kunt uitleggen waarom.

Binnenkort, na de World Pride hier in Amsterdam, gaan we onze eerste afleveringen publiceren. Spannend. Of het iets bij anderen losmaakt, weten we niet. Maar misschien is dát ook precies waar het om gaat: je laten raken, en vervolgens iets terugsturen de wereld in, in de hoop dat het iemand vindt.

Wanneer werd jij voor het laatst geraakt?

gepubliceerd op 9 juni 2026