Waag het erop! #373

door Vrijzinnige Miniaturen


Foto: Ignismagazine

Vrijzinnige Miniatuur 373

Geschreven door Eli Valeton
Voorgelezen door Gert van Drimmelen
Geluidsmontage Seth Mook
Thema: Waag ’t er op
20 januari 2026
Titel: Waag het erop!

 

Waag het erop!

Ze zeggen:
“Wie niet waagt, die niet wint”
Maar je kunt ook verliezen. En daar ben ik bang voor. Ik ben geen waaghals.
Een gokje wagen? Nee, ik durf niet. Wat als het mislukt? Wat zullen de mensen wel van mij denken? Ik ben bang dat ze boos worden. Of me uitlachen.

Hoe kan ik nou weten of ik uitgelachen zal worden? Heb ik het weleens meegemaakt? Dat weet ik eigenlijk niet. Toch ben ik er bang voor. Het is wel vaak gebeurd dat ik niet begrepen werd. Omgekeerd begrijp ik andere mensen ook vaak niet. Dan voel je je erg alleen. En dan durf je niets meer.

Mijn mond open doen als ik onrecht zie is ook iets dat ik eng vind. Wat als er agressief gereageerd wordt? Dan sta ik meteen met een mond vol tanden!

Het probleem van ergens bang voor zijn is dat je vaak niet weet waarvóór je precies bang bent. Dat onvoorspelbare en onvoorstelbare is bedreigend. Maar als je dat eenmaal onder ogen kunt zien durf je veel meer.

Als je iets niet durft, moet je je afvragen wat er dan verkeerd zou kúnnen gaan, en of dat wel zo erg is. Stel er komt me iemand tegemoet lopen, iemand die niet op of om kijkt. Ik kan die mens groeten (zoals ik dat gewend ben in mijn woonplaats), en dan kan de reactie aardig zijn: “Ook goeiendag!”. Maar die ander kan me ook negeren en nors blijven zwijgen. En is dat nou zo erg? Ben ik dan misschien beledigd? Dát is altijd de vraag. Nou was dit maar een eenvoudig en onschuldig voorbeeld. Maar je komt in het leven wel voor moeilijker uitdagingen te staan. De vraag is dan hoe je met verlies en mislukking omgaat.

Maar als je iets graag wilt moet je soms het risico te nemen dat het toch niet wordt zoals je het je voorstelde.
Het is niet zo dat ik nooit iets gewaagds heb gedaan. En dat het ook goed kwam! Ik kan me wel zoiets herinneren. M’n intuïtie zei me dat het kon lukken. Een paar jaar geleden stopte mijn orgellerares met lesgeven. En omdat het zonder lessen niets wordt met mijn spel moest ik dus een andere docent zoeken. Nu was ik al vaak naar concerten geweest van een bekende organiste die ik heel erg bewonderde. En toen heb ik de stoute schoenen aangetrokken en het erop gewaagd en haar gevraagd of ze er nog een leerling bij kon hebben. Ik vond het doodeng! Ik schreef haar aan met “mevrouw” en “u”. Maar al bij de eerste ontmoeting was het “je en jij” en gebruikten we onze voornamen. Sindsdien verheug met op elke les! En ik ben zo blij dat ik op mijn intuïtie heb durven vertrouwen!

Dus waag het erop als je voldoende zelfvertrouwen hebt. Of je gesteund weet door iets of iemand anders. Ik ben opgegroeid – en verkeer gelukkig nog steeds – in een kerkelijke omgeving. Niet gek dus dat er een Bijbeltekst in mijn hoofd opkomt als ik denk aan “durven” en “bang zijn”, namelijk Mattheus 10:16.
“Zie ik zend u uit
als schapen te midden van wolven;
weest daarom slim als de slangen
en simpel als de duiven!

gepubliceerd op 20 januari 2026



Alle columns